Zo beneden, zo boven

Wist je dat wat zichtbaar wordt, eigenlijk nooit het begin is? De tekening die je ziet, ontstaat uit een impuls van binnenuit die eerst gevoeld werd en daarna vorm kreeg. De lijnen op papier zijn de ontlading en het zichtbare spoor van die onzichtbare beweging.
Nog voordat je hand een lijn zet of je er woorden aan geeft, hebben je hersenen al een elektrisch signaal afgegeven. Dit signaal ontstaat vaak in de diepere gebieden van de hersenen.

Niets staat op zichzelf. Net zoals een lamp brandt dankzij een onzichtbaar stroomnet, of een plant groeit door een onzichtbaar wortelstelsel, zo is elke creatie het spoor van een innerlijke, onzichtbare beweging.

‘Zo beneden, zo boven’: hier komen de aarde, de mens en het universum samen. De vorm van de zaadpluizen van de Clematis doet me denken aan vertakte zenuwnetwerken, aan de stralen van een lamp (ontlading), aan het Laniakea-supercluster (waar sterrenstelsels samenhangen in een netwerk dat zoveel groter is dan wat we kunnen zien)… en, hoe kan het anders op Oudjaarsdag, aan vuurwerk! Het beeld dat ik had bij het inkleuren.

En zo geeft de natuur ons weer een mooie boodschap: dat wat zichtbaar wordt is nooit het begin. Ik wens je een gezond en energiek 2026, waarin jouw eigen innerlijke stroom de ruimte krijgt om zichtbaar te worden en voluit te groeien!