Dagboek van Natuurtekens
In elk natuurteken schuilt een spiegel. Wat buiten gebeurt, raakt aan wat binnen leeft. Mijn blog is een verzameling van verhalen, ontstaan op momenten waarop de natuur iets laat zien. Ik schrijf wanneer de natuur spreekt. Niet omdat het moet, maar omdat het komt.
Inspiratie ligt buiten voor het oprapen (Viviënne)
Zonder het harop te zeggen
Soms blijf je ergens naar kijken zonder precies te weten waarom. Een vlieg op een blad. Een paar lijnen. Gele schoentjes. Tot er langzaam iets zichtbaar wordt wat niet alleen over de vlieg gaat, maar ook een beetje over onszelf.
Door de sluier heen
Wat ik zag was vaag, als een soort mist tussen de bomen. Je ziet het, maar weet nog niet wat het je wil zeggen. Tot jij er klaar voor bent om het te zien.
De Phlomis Euromast
Een Euromast in het klein, ontdekt in de zaaddoos van brandkruid (Phlomis russeliana). Over een afstand naar het leven kijken en ontdekken wat al klopt.
Nerven van mijn werk
Soms moet eerst iets verdwijnen voordat zichtbaar wordt wat er al die tijd was.
Keuzestress
Soms raakt iemand verstrikt tussen twee mogelijkheden. Niet omdat het antwoord ontbreekt, maar omdat het nog niet zichtbaar is.
De stolling van een verhaal
Er zijn van die momenten waarop iets dat vloeibaar was, even vorm krijgt. Niet om vast te houden, maar om zichtbaar te maken wat er in jou leeft.
Wat zichtbaar wordt, is nooit het begin
Hoe een innerlijke impuls vorm krijgt in een tekening; een weerspiegeling van de mens, de natuur en het universum.
Kerstboodschap uit de natuur
Hoe een eenvoudig natuurbeeld uitgroeide tot een kerstboodschap. Over waarnemen, vertraagde verbanden en vertrouwen op wat zich aandient.
Het signaal dat ik negeerde
In dit blog neem ik je mee in een reeks alledaagse momenten die achteraf meer bleken te zeggen dan ik dacht. Over het negeren van een stemmetje vanbinnen, en wat er gebeurt als je niet kijkt, maar wel voelt.
Fluisteringen
Ik zocht het woord fluisteringen op, benieuwd wat het eigenlijk betekent: trilling, aanraking, echo, resonantie. Wat ik vond waren synoniemen met betekenis. Van daaruit ontstond dit gedicht. Over wat zich aandient zonder uitleg, over beelden die blijven hangen, en over het stille weten dat richting geeft.
Een uitnodiging tot zelfonderzoek in beeld, geleid door wat trilt.
De Gluurkauw
Een kauw uit een boom, een onbekende wandelaar, een fiets die me plots passeert… Soms denk ik onzichtbaar te zijn, en juist dan word ik gezien. In dit blog neem ik je mee in die dunne lijn tussen verdwijnen in gedachten en de moed vinden om jezelf toch te laten zien. Want zichtbaar zijn blijkt niet alleen iets van de ander, maar vooral van jezelf.
Leven vindt een weg
Leven vindt altijd een weg, vaak op plekken waar je het het minst verwacht. Een tak die groeit tegen koud staal, zaadlobben die hoop verspreiden zonder houvast… De natuur laat zien hoe veerkracht werkt: groeien, zelfs in omstandigheden die onmogelijk lijken. In dit blog ontdek je hoe beelden uit de natuur spiegels kunnen worden voor innerlijke kracht, en hoe ook jij nieuwe grond kunt vinden om te wortelen.
Bladmuziek
Waarom raakt de natuur en haar vormen ons diep, nog voordat ons verstand het snapt? Dit blog neemt je mee in het wonder van pareidolie: het zien van betekenisvolle beelden in willekeurige vormen, als een stil gesprek met de natuur. Symbolen en kleuren spreken een taal die dieper gaat dan woorden, en raken je op meerdere niveaus tegelijk. Het is een uitnodiging om te vertrouwen op wat je voelt en ziet, ook als het nog onbegrepen blijft, net als muziek die je voelt vóórdat je de noten kunt lezen.
Tekens of sterke verhalen?
Soms brengen de kleinste signalen de diepste inzichten. Een merel die geduldig zijn prooi hakt, een mysterieuze rups op een oude boom, ze vertellen stuk voor stuk een verhaal over loslaten, afronden en ruimte maken voor het nieuwe. Dit blog nodigt je uit om de druk te laten zakken, te vertragen en te ontdekken waar jij op dit moment écht klaar voor bent. Want soms is stoppen met zoeken precies wat je nodig hebt om weer verder te groeien.
Onze wortels, verbonden door tijd, mens en leven
Elke dag wandelen we langs verbindingen die ons stil doen staan, zoals de wortels van een boom. Zij vertellen het verhaal van onze verbondenheid met verleden, heden en toekomst. Dit blog gaat over wat ons raakt voorbij woorden en ons herinnert aan wie we werkelijk zijn: een deel van een groter geheel, geworteld in diepgaande verbindingen die onze ziel voeden en ons fundament vormen.
Een stuurloos einde
Een fiets, half verzonken in het water. Een stille getuige van vergeten reizen en onverwachte eindes. Dit blog neemt je mee in hoe losse beelden en gedachten zich vlechten tot een verhaal, vol betekenis over afscheid, hernieuwde beginnen en het vertrouwen dat alles zich op het juiste moment onthult. Soms zie je pas waar je liep als je achterom kijkt.
